Mia Penso

Apenaŭ

2006-04-09T07:40:00.000-06:00

Ĉu ne estas strange, ke apenaŭ rilate al kvantaj vortoj havas komplete malan signifon ol kutime? Plej ofte, ĝi volas diri preskaŭ ne, sed tamen ja. Sed ĉe kvantaj vortoj, ĝi volas diri preskaŭ, sed tamen ne.

Ekzemple, oni pensus ke Ŝi havis apenaŭ la prezon de la robo kaj Ŝia mono apenaŭ sufiĉis por la robo estus samsignifaj. Sed efektive, la unua volas diri Ŝi preskaŭ povis aĉeti, sed tamen ne povis, dum la dua volas diri Ŝi preskaŭ ne povis aĉeti, sed tamen ja povis.

Mi scivolas kiel la vorto ekhavis du malajn signifojn. Laŭ la Universala Vortaro, ĝia originala signifo estis à peine [fr]; scarcely [en]; kaum [de]; едва [ru]; ledwie [pl]. Mi ne scias pri la aliaj, sed la angla ne havas tiun malsamecon depende de kio sekvas apenaŭ (sed vidu poste noton pri scarcely). Do ĉu ĝi venas de unu el la aliaj lingvoj, aŭ ĉu ĝi aperis el nenie dum la evoluo de la lingvo?

Noto: La angla vorto scarcely ja havas similan malsamecon inter ĝiaj signifoj, sed ĝi dependas de la intonacio; "I could scarcely walk" signifas "Mi preskaŭ ne povis paŝi", dum "I could scarcely walk" signifas "Mi certe ne povus paŝi". Pli konfuzige, se la vorto havas malaltiĝantan intonacion anstataŭ altiĝantan, la frazo ja havas la unuan signifon. Eĉ pli strange, la sinonimo hardly funkcias same, dum la sinonimo barely havas nur la unuan signifon.

Longtempa revo

2006-03-08T20:44:00.000-07:00

[Mia amiko Ken Miner ofte kuraĝigas min rekomenci mian blogon. Do ekde hodiaŭ mi provos blogi kelkfoje por semajno.]

Estas longtempa revo mia aktori. Dum liceo, miaj amikoj aktoris en la lerneja teatro du- aŭ trifoje por jaro. Sed mi terure timis publike paroli, kaj eĉ la ideo de aperi en scenejo tremigis min. Post liceo mi faris mision por mia eklezio, kaj mi devis tiel ofte paroli kun nekonatuloj kaj antaŭ grupoj, ke mi venkis mian timon.

Sed post la misio, mi komencis miajn universitatajn studojn, kaj ĉar mi devis ankaŭ labori dum tiu tempo, mi ne povis aktori. Mi ja partoprenis en iaj spektakloj: improviza komedio, skeĉa komedio, manpupado; sed pro mia laboro mi ne havis tempon por teatraĵajn provprezentaĵojn.

Post universitato, mi komencis plentempe labori. Mi daŭre faris spektaĵojn; mia manpupa trupo prezentas kelkfoje por jaro en la regiono. Tamen, la revo de aktori ne tute malaperis. Mi ofte spektas teatraĵojn, kaj en Januaro mi vidis "Dear Ruth" (Kara Ruth), en kies programo estis reklamo por aktoraj klasoj. Malfeliĉe, la kurso jam komencis.

Tempo pasis, kaj lundon mi ludis kartojn kun kelkaj amikoj. Ni sidis en tri grupoj, ĉiu ĉirkaŭ sia propra tablo. Ĉe alia tablo estis virino, kiu ŝajnis konata kvankam mi ne sciis ŝian nomon. Dum la vespero, mi ofte okulis ŝin, pensante "De kie mi konas ŝin?". Fine, mi konstatis, ke ŝi estis en tiu teatraĵo; fakte ŝi havis la titolan rolon.

Do mi alparolis ŝin, kaj demandis ĉu ŝi vere estas tio, kaj ŝi jesis. Mi rakontis al ŝi mian revon, kaj miaj spertoj je prezentado, kaj ke mi pensis pri la klasoj. Ŝi diris ke ŝi ankaŭ faras manpupadon hobie, ke la instruisto de la klaso estas bone, kaj ke en Julio prezentiĝos teatraĵo kun multaj roloj. Se mi registris por la sekva serio de klasoj, mi povus provi por tiu teatraĵo.

Do la sekvan tagon, mi registris, kaj nun mi anticipas la teatraĵon, iun bonan kiun mi jam konas, "You Can't Take It With You".

Politika Kompaso

2005-05-23T07:13:00.000-06:00

Politika Kompaso (anglalingva retpaĝaro) proponas novan sistemon por difini politikajn emojn. Estas problemoj kun la ĝenerala sistem de dekstra kaj maldesktra. Ekzemple, laŭ ekonomiaj mezuroj, Hitler estis pli maldekstra ol la nunaj Eŭropaj estroj (eĉ pli maldesktra ol Chirac kaj Schröder). Dume laŭ sociaj mezuroj, li estis pli dekstra. Do la grupo proponas uzi du aksojn. La horizontala akso temas pri ekomnomio; la plej maldekstra ekstremo prezentas komunismon, kaj la plej dekstra ismon, kiun la grupo nomas "neo-liberalismo". La vertikala akso temas pri socio; la plej supra ekstremo prezentas faŝismon, kaj la plej malsupra anarkismon.

La demokratiaj landoj estas plejparte en unu kvadranto de la grafo; la dekstra kaj supra, kaj pli precize, en la malsupra duono de tiu kvadranto. Pro kopirajtoj, mi ne povas montri la grafojn ĉi tie, sed se vi volas vidi ilin, klaku ĉi tie.

Ĉiuj la diktatoroj en la grafo estis pli ekonomie maldekstra ol Eŭropo kaj Usono. Pli maldekstra. Hitler, Stalin, Saddam Hussein, kaj Robert Mugabe aperas. La aŭtoroj mencias ankaŭ Mao Tse Tung kaj Pol Pot. Kastro ankaŭ, kvankam li nek aperas nek menciiĝas, apartenas al tiu grupo. Nur unu ekzemplo de ekonomie dekstra diktatoro menciiĝas, Augusto Pinochet (kvankam li ne aperas en la grafoj).

La klara konkludo estas ke ekonomie maldekstraj landoj emas al diktaturo pli ol ekonomie dekstraj landoj. Ŝajnas ke kiam la registaro komencas regi la ekonomion, ĝi baldaŭ volas regi ĉion alian ankaŭ.

Luis Posada Carriles

2005-05-23T07:11:00.000-06:00

Usono arestis la akuzitan teroriston Luis Posada Carriles pasint-semajne. Mi ne scias, ĉu Posada vere faris tion, pri kio li estas akuzita. Mi rimarkas, ke liaj apogantoj ne diras ke le ne faris ĝin, sed ke io ajn, kion li faris, estis justigita pro la murda reĝimo de Kastro. Mi ankaŭ rimarkas ke venezuelaj kortumoj jam dufoje trovis lin senkulpa (antaŭ ol li eskapis en 1985 dum ŝtataj advokatoj preparis apelacion). Do mi ne povas esti certa pri lia kulpeco.

Sed du punktojn mi mencias:

Li neniam ricevos honestan juĝon en Ĉavezujo.
Neniu, kiu heroigas Kastron kaj Guevaran, havas ian ajn moralan bazon, ne eĉ la plej etetan, por kondamni Posadan. Eĉ se li estas kulpa, li mortigis malpli ol 100 civilulojn. Guevara mortigis milojn kaj Kastro centojn da miloj.

La Aventureto de la Karidinoj

2005-04-25T05:26:00.000-06:00

aŭ, kiel mi malŝparis benzinon la tagon post Tera Tago

Karidino estas akva besteto kiu manĝas algon. (Mi uzas la nomon "karidino" por tiuj bestoj ĉar ili apartenas al la genro Caridina.) Mia tre bona amiko Rus, kiu loĝas en Havajo, bredas karidinojn. Lia kuzo, John, kiu loĝas en urbo najbara al mia kaj ankaŭ estas tre bona amiko mia, volis iujn. Do ĵaŭdon Rus sendis iujn al John.

Jen la problemo: Rus ne sciis, ke John komencis semajnan ferion merkredon. Do matene sabaton mi ricevis mesaĝon el John. Lia patrino, al kiu John donis ŝlosilon kaze de krizo, povus resti en la domo kaj ricevi la pakaĵon, sed ŝi ne scipovas trakti la karidinojn. Do li petis min fari ĝin.

Mi telefonis la poŝtejon kaj oni diris, ke la poŝtisto liverus la pakaĵon plej probable inter 12:00 kaj 13:00. Mi telefonis al la patrino de John por ekhavi la ŝlosilon. Bedaŭrinde, ŝi ne estis hejme, kaj ne responde telefonis ĝis 12:00. Sed mi fine alvenis ĉe John.

Rus telefonis je 12:40 por ekscii ĉu la pakaĵo alvenis. Li diris ke mi devos subskribi ricevavizon. Mi eniris per flanka pordo, do mi kontrolis la ĉefpordon por vidi ĉu la poŝtisto venis antaŭ ol mi, kaj tien metis avizon, ke mi devas preni la pakaĵon el la poŝtejo.

Kaj tiam mi vidis: la apartan leterkeston antaŭ la domo, pri kiu mi estis forgesinta, kaj kiun mi bedaŭrinde ne rimarkis kiam mi alvenis. Kaj tie ja estis avizo.

Do mi eniris mian aŭton kaj veturis al la poŝtejo. Kie mi eksciis, ke la poŝtisto ankoraŭ ne revenis. Mi povus aŭ provi trovi lin, aŭ reveni ĉirkaŭ 17:00. Mi decidis serĉi lin.

Mi veturadis en la najbaraĵo de John, kaj fine vidis la poŝtaŭton. Sed ĝi ne estis la ĝusta; la strato de John estas la limo inter du poŝtaj kursoj, kaj mi estis trovinta la alian poŝtiston. Do mi reeniris mian aŭton kaj rekomencis mian veturadon. Fine mi trovis la ĝustan aŭton, subskribis la ricevavizon, kaj ricevis la pakaĵon.

Kaj la poŝtisto diris ke kiam li maltrafas je pakaĵo por kiu oni devas subskribi, li kutime reprovas liveri ĝin kiam li finas sian kurson.

Venko

2005-01-30T10:08:00.000-07:00

Fotoj el Diary from Baghdad, Chrenkoff, Instapundit, Questions and Observations, kaj Cigars in the Sand

Ŝerco

2005-01-29T09:39:00.000-07:00

Ateisto promenadis en la arbaro.

"Kiaj majestaj arboj! Kiaj potencas riveroj! Kiaj belegas bestoj!" li diris al si. Dum li promenis apud rivero, li aŭdis susuron el la arbustoj malantaŭ si. Li turnis kaj vidis urson pli ol du metrajn altan alkurante lin.

Li kuris kiel eble plej rapide tra la vojeton. Li rigardis malantaŭe kaj vidis ke la urso pliproksimiĝis. Li rigardis malantaŭe denove. La urso estis ankoraŭ pli proksima. Li stumblis kaj falis al la tero. Li trunis por ekstari sed vidis ke la urso estis super li, etendante la la maldekstran brakon kaj levante la dekstran brakon por bati lin.

Ĉi-momente la ateisto ekkriis "Ho dio!"

Tempo haltis.

La urso ĉesis de movi.

La arbaro eksilentis.

Hela lumo brilis sur la homo kaj grandega voĉo venis el la ĉielo, "Vi neas mian ekzistadon dum jaroj, vi instruas aliajn ke mi ne ekzistas kaj eĉ donas la meriton por kreado al kosma akcidento. Ĉu vi atendas ke mi helpas vin eliri tiun situacion? Ĉu mi nombru vin kiel kredanton?". La ateisto rigardis rekte en la lumon, "Estus hipokrite subite peti ke vi traktas min kiel kristanon nun, sed ĉu vi eble povus kristanigi la URSON?". "Bone, mi faros," diris la voĉo.

La lumo malaperis.

La bruo de la arbaro rekomenciĝis.

Kaj la urso mallevis sian dekstran brakon, kunigis siajn brakojn, mallevis sian kapon kaj parolis: "Sinjoro, benu ĉi tiun manĝaĵon, kiun mi ricevas el via abundo per Kristo. Amen."

Tradukita el la angla.

Kie estas la UN?

2005-01-15T21:50:00.000-07:00

Jam estas la 20-a tago post la cunamo, kaj la UN ankoraŭ ne aperis (krom por fari gazetarajn konferencojn). La plejparto de la Eŭropaj nacioj ankoraŭ ne aperas. Do, kiu faras ĉion tion laboron? Usono, Aŭstralio, kaj Japanio, inter alie. Rimarku la similecon inter tiu listo de landoj kiuj plej aktive helpas la viktimojn de la cunamo kaj la listo de la plej aktivaj partoprenantoj en la iraka milito. La plej aktivaj en la disvastigo de demokratio estas ankaŭ la plej aktivaj en la disvastigo de helpo.

Pli da Duobla Normo

2005-01-15T21:41:00.000-07:00

Ni komparu du lastatempaj okazoj: la fizika misuzo de malliberuloj en Abu Grajb je la manoj de usona soldatoj kaj la seksa misuzo de knabinoj en Kongolo je la manoj de UN-aj "pacgardantoj".

La daŭro de la afero:
Abu Grajb: La (fi)famaj fotoj el Abu Grajb ĉiuj venas de nur unu tago. La misuzo tute ne estis longedaŭra afero. Ĝi estis afero de nur kelkaj horoj, nome la naskiĝdata festo de unu el la partoprenintaj soldatoj. (Estas ja eble, ke ekzistas aliaj okazoj, sed ĉiuj la okazoj, pri kiuj la monda gazetaro daŭre raportas, okazis en tiu unu "festo".)
Kongolo: Daŭris monatojn, eble jarojn.
La reago de la respondecaj aŭtoritatoj:
Abu Grajb: Alia soldato, kiu ne ĉe-estis la feston, eksciis pri la misuzo kaj tuj raportis ĝin al la aŭtoritatoj, kiuj forigis la ofendintojn el kontakto kun la malliberuloj kaj tuj komencis enketon pri la afero. La mondo eksciis pri la misuzo ĉar la usona armeo procesis unu el la soldatoj...
Kongolo: La ofendintaj estas ankoraŭ en Kongolo, ankoraŭ funkciante kiel pacgardantoj
La puno por la ofendintoj:
Abu Grajb: Je la fino de la esploro, la armeo procesis ilin. Unu el ili jam iris al malliberejo.
Kongolo: Ankoraŭ nenia puno.

Ĉu ne estas mirinda la povo de antaŭjuĝo? Usonaj soldatoj unuokaze misuzis malliberulojn, Usono tuj reagis kaj punis (aŭ punos) la ofendintojn, kaj la mondo rigardas Usonon kiel ian monstron. UN-aj soldataj daŭre misuzas knabinojn, la UN faras preskaŭ nenion dum monatoj, kaj lasas la ofendintojn resti, sed la mondo rigardas la UN kiel savanton.

La linio nebuliĝas...

2005-01-15T20:35:00.000-07:00

Laŭ Russ Williams:

La usona registaro efektive priparolas malliberigon dumvivan de multaj homoj, pri kiuj mankas sufiĉan indicon eĉ por imputi (ne paroli pri konvikti). Estas centoj da homoj en Gvantanamo kaj aliaj malliberejoj, kiuj jam restis tie jarojn, sen indico kontraŭ ili, kaj nun la registaro volas oficiale teni ilin por ĉiam. Kiel ĉi tio malsamas al diktatoreco?

Eble ĉar:

Ni spertas militon kontraŭ terorismo. Dum konvencia milito, registaroj rajtas teni la kaptitojn ĝis la fino de la milito. Do kial ne tiujn? Kial ili meritas pli da rajtoj ol kaptitaj malamikoj dum konvencia milito?
Ili ne estas niaj civitanoj. Ili estas atakintaj malamikoj, kaptitaj dum ili atakis niajn soldatojn
Eble la plej grava malsameco: Ni rajtas libere esprimi niajn opinion pri la afero. Russ Williams povas fari sian blogon sen timi ke la registaro metos lin en malliberejon.

En la komentoj, Williams sin korektas: "Nu fakte, eble ne temas pri diktatoreco laŭvorte, sed pli ĝenerala totalismo". Ĉu li vere kredas tion? Mi invitas lin vivi en Sirio aŭ Ĉinio aŭ preskaŭ iu ajn el la afrikaj landoj, se li pensas ke Usono estas totalisma lando.

Vera Paco

2004-12-21T22:25:00.000-07:00

Allan FINEBERG (skolto) menciis min en unu el siaj blogaĵoj:

Teosankaro estas la kromnomo de unu el niaj kunblogantoj. Kaj klakante sur la nomon, vi transiros al paĝo kie lia/ŝia profesio estas listigita kiel programisto. Mankas aliaj informeroj pri la ulo.

Kiam mi unue faris Ĝangalo-konton, mi metis nur bazajn informojn, kaj mi neniam ŝanĝis ilin ĝis nun. Tamen, nun estas pli da informoj.

Tamen por multaj Esperantistoj estas iagrade surprizo ke Teosankaro subtenas la usonan registaron en ties milito en Irako. Kial surprizo? Nu, ĉar tradicie la esperantistaro malsubtenas invadon far granda, potenca lando en landon malgranda, nepotenca. Surpriza ĉar plej ofte la spirito de Esperanto ŝajnas esti esprimita ne per bomboj kaj grandnacia imperiismo, sed per pacama strebado al interkompreniĝo kaj malstreĉiĝo de internaciaj rilatoj.

Pri imperiismo, mi devas diri ke la nura nocio ke Usono estas imperio estas ridinda al tiuj, kiuj konas la verajn imperiojn de historio. Usono prenis Francujon el la manoj de malamiko, sed Francujo estas sendependa lando. Usono konkeris Germanujon kaj Japanujon post neprovokita atako kiu trenis ĝin en militon, sed Germanujo kaj Japanujo estas sendependaj landoj. (Fakte, Germanujo volas ke usona armeo restu en Germanujo, dum Usono volas elpreni ĝin. Do Germanujo plendas ĉar Usono volas lasi la landon. Ĉu tio montras usonan imperiismon?) Usono ankaŭ prenis la Filipinojn el malamiko, sed kiam la Filipinoj decidis, ke ili volis sendependiĝi, Usono lasis ilin tiel fari. Kaj pli malfrue, kiam ili volis ke la usona armeo foriras, ĝi foriris. Kiam la usona teritorio Puerto Rico volis, ke la usona militŝiparo foriru de Vieques, la ŝiparo foriris. Usonaj teritorioj ne eĉ pagas impostojn al Usono.

Iuj akuzas Usonon de "kultura imperiismo", sed Usono ne trudas sian kulturon al aliaj. Se Holivudaj filmoj aŭ McDonalds estas sukcesaj en iu lando, estas ĉar sufiĉe granda nombro el la loĝantaro ilin volas.

Do mi devas demandi, kiel Usono estas imperio? Ĉu iu povas doni eĉ unu ekzemplon de imperiisma ago farita de Usono dum la lastaj cent jaroj?

La frazo "pacama strebado al interkompreniĝo kaj malstreĉiĝo de internaciaj rilatoj" min memorigas de iu parolo de Zamenhof:

Ni ne estas tiel naivaj, kiel pensas pri ni kelkaj personoj; ni ne kredas, ke neŭtrala fundamento faros el la homoj anĝelojn; ni scias tre bone, ke la homoj malbonaj ankaŭ poste restos malbonaj; sed ni kredas, ke komunikiĝado kaj konatiĝado sur neŭtrala fundamento forigos almenaŭ la grandan amason de tiuj bestaĵoj kaj krimoj, kiuj estas kaŭzataj ne de malbona volo, sed simple de sinnekonado kaj de devigata sinaltrudado.

Mi timas, ke la plejparto de nuntempa Esperantujo ja estas tiel naiva. Ĉu Esperantujo vere pensas, ke la bestaĵoj kaj krimoj de Sadamo estis kaŭzitaj de nekonado de siaj kunirakanoj? Ĉu Esperantujo vere pensas, ke Sadamo estas tia homo, kiun influus "pacama strebado al interkompreniĝo"?

Mi priskribas min kiel pacaman. Sed mi tute ne volas tian pacon, kiu ekzistis en okcidenta Eŭropo ĵus antaŭ la dua mondmilito. Mi konstatas, ke iafoje la alternativo al milito estas eĉ pli malbona ol milito. Anglujo kaj Francujo ne konstatis tion en la 1930-oj. "Paco je iu ajn preco" ne preventis la militon; fakte, ĝi plifortigis Germanujon kaj tiel plimalfaciligis la barakton. Vera paco ne estas nur la manko de milito. Kaj kvankam vera paco ja ne povas ekzisti dum oni militas, iafoje estas dezirinda kaj bezona ke oni militas, por ebligi veran pacon.

Pacifistoj kaj Esperantistoj estis forte kontraŭ iu ajn interveno en la konflikto, kiu iĝis la dua mondmilito. Sed la Nazioj tute ne atentis tion poste. Ĉu Esperantujo vere pensas, ke fanatikaj islamanoj atentas ĝian kontraŭecon? Kiel mi jam montris en antaŭa blogaĵo, ili trudas sian volon eĉ al moderaj islamanoj.

Cicerono iam diris: "La nomo de paco estas dolĉa, kaj la afero mem estas bonfara, sed estas granda malsameco inter paco kaj sklaveco. Paco estas libereco en trankvileco, sklaveco estas la plej malbona de ĉiuj malbonoj, rezistenda ne nur per milito, sed eĉ per morto."

Ebura Bordo bezonas "honestan peranton"

2004-12-19T18:18:00.000-07:00

Laŭ Sarat Ottro Zirignon-Toure, proksima konsilanto al Laurent Gbagbo, la prezidento de Ebura Bordo,

Ni penas impliki Usonon en la solvadon te ĉi tiu krizo...Ni vere bezonas pli vastan usonan engaĝon en nia lando...Usono estas la ununura lando, kiu povas esti honesta peranto en la nuna krizo.

Tio starigas la demandon: kiuj estas tie nun, kiuj jam konvinkis Eburan Bordon, ke ili ne povas esti honestaj perantoj?

Francujo kaj la UN.

Civitaj Rajtoj

2004-12-19T16:35:00.000-07:00

Russ Williams komentas en sia blogo pri sondo de Cornell University, sed antaŭ ol mi kritikas, mi montros la faktojn. La sondo donis kelkajn asertojn, kaj demandis ĉu konsentas aŭ ne.

	Ĉiuj	R	S	D	MT	AT	MR	MdR	AR	MA	MdA	AA
1	27%	40%	17%	24%	24%	37%	15%	30%	42%	23%	29%	32%
2	26	34	24	22	21	42	13	33	34	22	27	32
3	22	34	15	17	19	31	16	24	29	17	23	27
4	29	41	27	21	25	42	19	33	40	24	31	36
5	48
6	15
7	29

La deklaroj estas:

Ĉiuj Islamanaj Usonanoj devas reĝistri siajn lokojn kun la registaro.
La usonaj leĝ-ekzekuciaj agentojoj devas observi moskeojn.
Usonaj registaraj agentejoj devas rigardi civitanojn kiel eventualajn minacojn pro iliaj islamaneco aŭ Mezorienta deveno.
Agentoj devas enŝoviĝi en Islamanajn organizaĵojn por kontroli ties agadon kaj mongajnon.
Konsentas je neniu el la deklaroj.
Konsentas je unu el la deklaroj.
Konsentas je du aŭ pli el la deklaroj.

La grupoj estas:

R: Respublikanoj
S: Sendependuloj
D: Demokratanoj
MT: Malalta nivelo de timo pri terorista atako
AT: Alta nivelo de timo pri terorista atako
MR: Malalta nivelo de religiemeco
MdR: Modera nivelo de religiemeco
AR: Alta nivelo de religiemeco
MA: Malalta nivelo de atento al televid-novaĵoj
MdA: Modera nivelo de atento al televid-novaĵoj
AA: Alta nivelo de atento al televid-novaĵoj

Williams diris:

Laŭ esploro pri publika timo de terorismo, preskaŭ duono de respondantaro nacia diris ke usona registaro devas iel forpreni civitajn rajtojn de islamaj usonanoj. La raporton faris universitato Cornell.

La "preskaŭ duono" pri kio Williams certe pensas estas 44%, kiu estas la nombro kiu konsentis je almenaŭ unu el la deklaroj. Tamen, la frazo "civitaj rajtoj" havas certan signifon en Usono, kaj nur unu el la deklaroj rilatas al tiu signifo. Do, pli honesta priskribo estus "pli ol kvarono". (Kiu ja estas tro, laŭ mi.) La aliaj deklaroj temas pri agoj, kiuj jam estas laŭleĝaj, se la moskeo aŭ organizaĵo aŭ individuo ŝajnas havi ligojn al teroristaj grupoj, kaj tute ne temas pri civitaj rajtoj.

Proksimume 40% el respublikanoj konsentis ke islamaj usonanoj devas reĝistri sian lokon, komparate al 24% el demokratanoj kaj 17% el sendependuloj. 41% el respublikanoj diris ke spionoj aliĝu kaj gvatu islamajn civitajn grupojn, komparate kun 21% el demokratanoj kaj 27% el sendependuloj.

Nu, se temas pri Demokratanoj kaj Respublikanoj sintenoj pri civitaj rajtoj, Williams memoru ke estis Demokratana prezidento kiu metis japanajn usonanojn en koncentrejojn, kaj estis Respublikana prezidento kiu pardonpetis en la nomo de Usono kaj kompensis ilin. Dum la 1960-jaroj en Usono, pli da Respublikanoj ol Demokratanoj en la Usona Parlamento voĉdonis por la Aktoj pri Civitaj Rajtoj. Kaj eble Williams ne memoras la okazojn en Ruby Ridga kaj Waco dum la jaroj de Clinton.

La araba vidpunkto

2004-12-12T22:43:00.000-07:00

Tradukita el The Daily Star:

Dum la rezultoj de la ĉi-jara usona balotado eble kaŭzis liberalajn Demokratanojn kaj multajn el la ampleksa internacia komunumo kapnei de nekredo, surpriza nombro de araboj ŝajne ne nur atendis la revenon al povo de George W. Bush, sed ankaŭ subtenis ĝin.
Ekde mi komencis instrui en Damasko antaŭ ses monatoj, mi daŭre surpriziĝas trovi subtenon kaj eĉ admiron por Bush en tiu urbo, miksitajn kun la kutima polemiko pri usona imperiismo. La supozita ondo de kontraŭ-usona kaj kontraŭ-Busha sento kiu jam kosumis multe da Eŭropo kaj Azio ŝajne saltis partojn de la araba mondo, kie oni ofte havas pli komunaĵojn kun Meza Usono ol kun la Mezoriento.
Kelkaj tagoj poste ke mi transloĝiĝis al mia nova domo en la mezklasa kristana kvartalo de malnova Damasko, la posedantino demandis de mi kiun mi preferas el la du usonaj prezidentaj kandidatoj. Mi respondis, preskaŭ cetere, ke kompreneble mi voĉdonos por John Kerry. Krom esti Novanglujano edukita en Hedera-Liga* universitato kaj la filo de ekstreme liberalaj gepatroj, mi estis fremdulo kaj gasto en lando laboranta sub usona ekonomiaj sankcioj. Kiel gasto, certe oni atendus ke mi malproksimiĝas de mia propra registaro, kiu komencis preventan militon kontraŭ najbaro de Sirio, malebligis konsiderindan fremdan investon al la Siria ekonomio kaj nomis Damaskon "subtenanto de terorismo".
"Mi ŝatas Bush," ŝi diris, sen ia ironio. "Li estas bona homo—bona kristano."
Bone, mi pensis. Ĉi tiu estas kristana virino, reprezentante etan kaj ofte nerimarkitan malplimulton en plejparte islamana regio. Ŝi probable ne identiĝas tre profunde kun la meza Siriano, ne sentas minacita de la perceptita krucmilito de Bush kontraŭ Islamon. Do mi arĥivigis la okazon en la malantaŭo de mia menso kaj ne plu aŭdis multe pri usona politiko, krom la kelkfoja konversacio kun enuita taksiisto.
Du monatoj post mia alveno, la temo de por-Bushaj Sirianoj subite reaperis kiam mi komencis instrui anglan al kelkaj dekoj da lernantoj. La lernantoj estis, preskaŭ senescepte, el la altaj rangoj de Damaska socio: kleraj, finance komfortaj, multaj de gravaj Siriaj familioj partoprenantaj altrangan ekonomian kaj registaran decidadon.
Unu posttagmezon mi klarigis la pasivan verbotempon, kaj mi uzis ekzemplon kiu venis al mia menso el usona kulturo. Mi demandis de ili ĉu ili sciis kiuj estis kandidatigitaj el la du ĉefaj partioj por kampanji por prezidento. "John Kerry estis kandidatigita de la Demokrata Partio, kaj George Bush estis kandidatigita de la Respublikanoj," respondis unu el la plej inteligentaj en la klaso, vualita islamana inĝeniera studento nomita Rahaf. "Tre bone," mi diris. "Nu, kiu vi pensas ke estos elektita?" "Bush!" ekkriis samptempe kelkaj el la lernantoj, ridentante. Forlasante mian lecionplanon momente, sed scivola pri ĉi tiu subita elmontro de intereso pri la balatado, mi riskis: "Kiu vi volas ke gajnu?" "Bush," diris Rahaf, dum nombro de aliaj kapjesis firme konsentinte. Mi plue demandadis de ili dum kelkaj minutoj, demandinte de individuaj lernantoj kial ili ŝatas Bush. La samaj ideoj aperis foje post fojo: li estas forta estro, honesta homo, kaj plejofte, kredanto. Kiel la plejparto da usonanaj balotintoj ĉi-jare, ĉi tiuj mezorientanoj rilatis al la senso de religia konvinko de Bush kaj lia certa gvidado de nacio kaj kulturo, kiujn ili admiris.
"Sed ĉu li ne timigas vin?" mi fine demandis, ne plu povante kaŝi miajn proprajn sentojn kaj forĵetante la lecionplanon. "Pro la ideoj de Bush, multaj en mia lando pensas ke vi ĉiuj estas teroristoj." Rahaf kaj la plejparto de la aliaj nur ŝultrotiris. Eble ĉio tio estas vera, ili diris, sed li ankoraŭ estas bona prezidento.

*La Hedera Ligo (Ivy League) estas grupo de altrangaj usonaj universitatoj

(Mi devas diri, ke mi ne konas eĉ unu personon, kiu pensas ke ĉiuj araboj, aŭ eĉ ĉiuj sirianoj, estas teroristoj.)

Sukerita Irako?

2004-12-12T13:57:00.000-07:00

Tradukita el IraqPundit:

En mirigega artikolo aperinta en la numero de 16 Decembro de The New York Review of Books (La Novjorka Libro-Recenzo), gazetara kritikisto Michael Massing proponas "neglektita" kialo por la reelektado de George W. Bush. Massing kredas ke "ne estas klara je tiel grado la publiko konsciis pri tio, kiel malbona estas la situacio en Irako. Ĉar dum estis multe da informiga raportado pri la milito, nombro da kombiniĝintaj faktoroj ŝirmis usonanojn el ĝiaj plej brutalaj realaĵoj."
Massing, mallonge, persvadiĝis ke la milito en Irako estas sukerita. Ĉi tio estos surprizega al multaj homoj en Irako mem, inklusive tiujn irakajn civitanojn kaj usonajn soldatojn kiuj jam argumentis tute kontraŭe pri la gazetara raportado. Kiel pruvo por sia vidpunkto, Massing proponas, inter aliajn, la fifaman retleteron el juna virino nomita Farnaz Fassihi kiu raportis pri Bagdado por la Wall Street Journal. Fassihi supozeble unue malkovris la veran naturon de aferoj en la ĉefurbo. En retletero sendita al amikoj last-Septembre, ŝi skribis ke:
"Esti fremda ĵurnalisto en Bagdado nuntempe estas kiel esti sub efektiva doma aresto....Mi evitas viziti domojn kaj neniam iradas en la stratoj. Mi ne povas plu fari aĉetojn, ne povas manĝi en restoracioj, ne povas ekkonversacii kun nekonatoj, ne povas serĉi raportindaĵojn, ne povas veturi en iu ajn krom plenkirasa aŭto, ne povas iri al scenoj de okazantaj novaĵoj, ne povas esti ŝtopita en trafiko, ne povas paroli anglan ekstere, ne povas ekskursi, ne povas diri ke mi estas usonano, ne povas restadi ĉe kontrolejoj, ne povas scivoli pro tio, kion homoj diras, faras, sentas."
Massing diras ke aliaj ĵurnalistoj raportantaj pri Bagdado "surpriziĝis pri la atento, kiun ricevis ŝia retletero. 'Ni ĉiuj sentis tiel, kiel ni jam raportadis tion,' ĵurnalisto diris al mi.
Kompreneble ili raportadis tion, se "tio" signifas ke Bagdado iĝis danĝera loko. Nenio en la priskribo de Fassihi malkovris ion ajn novan pri Irako. Tio, kio estis nova en la retletero de Fassihi, kio faris ĝin "viva", estis la intensa persona timo kiun ĝi reflektis.
Sed Michael Massing ne estas la sola kiu parolis al usonanaj ĵurnalistoj pri la retletero de Fassihi. IraqPundit ankaŭ parolis kun ĵurnalistoj kiuj estis en Bagdado je la sama tempo kiel Fassihi, kaj konis ŝin. Ĉi tiuj estas ĵurnalistoj kiuj havas imponan sperton je raportado el militzonoj. Ili ankaŭ surpriziĝis pri la atento kiun ricevis ŝia retletero, ĉar ĝi neniel reflektis iliajn ĉiutagajn travivaĵojn.
Ĉi tiuj ĵurnalistoj ja manĝis en restoracioj. Ili ja parolis kun nekonatoj. Ili ja serĉis raportindaĵojn. Ili ja parolis anglan ekstere. IraqPundit ne certas pri tio, ĉu ili faris aĉetojn, sed plene certas, ke ili estis ŝtopitaj en trafiko.
Fassihi rajtas sian timon, kaj neniu juĝu ŝin pri ĝi. Eble ŝi devas zorge pensi antaŭ akcepti alian komision en militzono, ĉar ŝi verŝajne frontas multajn de la samaj danĝeroj, senkonsidere tion, ĉu George W. Bush estas prezidento aŭ ne, aŭ ĉu ŝi kredas ke la milito estas justa.
Sendube, la estonteco de irakanoj, kiuj ĉiutage devis fari ĉion, kiel tiel timigis la koron de Fassihi, dum travivi multajn el la samaj danĝeroj—kaj ankaŭ aliaj danĝeroj—ne devas esti kaptita de la nervoj de Fassihi. Kompreneble, irakanoj apenaŭ rolas en la artikolo de Massing; kiel kutime por lia speco, ili estas plejparte nerilataj (krom se ilin difektigas usonaj soldatoj).
Irakanaj blogantoj ja aperas en la artikolo; Massing citas unu tiel, kiel oni povas indulge priskribi kiel tute malsincera. Provante refuti la ideon ke oni povas gajni komprenon de la singarda optimismo de irakanaj liberuloj per legi iliajn boninformitajn kaj elokventajn blogojn, Massing direktas siajn legantojn al Healing Iraq. Tie, Massing citas la funebran reagon de Zejad al tio, ke du amikojn murdis "ribelantaj" banditoj, kiel plua pruvo de la senespereco de la situacio.
Sed kiel la multaj miloj de legantoj de Healing Iraq tre bone scias (kaj li tre eble havas plu da usonanoj legantoj ol Messing), Zejad subtenas la militon kaj estas esperplena pri la barakto establi liberan nacion. Zejad certe rajtas funebri la mortojn de amikoj sen ke iu rabokaptas lian malfeliĉon por fari nerespektindan, nedefendeblan politikan argumenton kontraŭ George W. Bush.
Pri la murditaj irakanoj kiujn Zejad funebris, IraqPundit ŝatus persone opinii. Mi konis ilin. Ili estis bonaj kaj decaj homoj kiuj, kiel Zejad, esperis liberan estontecon por sia lando kaj por si. Ili mortis abomene ĉar ili helpis usonajn soldatojn per vendi farmaciojn al ili. (Zina, farmaciisto, parolis bonan anglan; ŝi kaj la alia murdito, ankaŭ nomita Zejad, kune posedis apotekon.) Ke Massing oportune uzis iliajn murdojn maltrankvilas. Ĝi malhonoras iliajn vivojn per forviŝi iliajn esperojn, kaj senigas iliajn mortojn je iu ajn signifo ekster la antipatio de Massing por Bush.
Massing ankaŭ subtenas sian argumenton per citi multajn ekzemplojn de usonaj soldatoj maltraktantaj irakanajn civilulojn. Jes, tio okazas, kaj okazas multe tro ofte. Neniu devas admoni min pri tio. Kiel estas la situacio je multaj irakanoj, la hejmon de miaj propraj parencoj invadis usonajn soldatojn; la familio estis severe traktita, kaj apartigita dum horoj sen ia ideo de tio, kio okazos al ili. Sed mi ne akceptos trudadon el tia speco, kia estas Massing. Miaj parencoj koleriĝegis pri tio, kio okazis al ili, kaj okazis al multaj aliaj senkulpaj irakanoj. Ili estas profunde malfeliĉaj pri multaj aspektoj de la okupado, kies finon ĉiu el ili volas.
Sed malsimile al Massing, ili scias, kiuj estas iliaj veraj malamikoj. Ili estas multe pli bone ol Massing (aŭ, simile, la enhoteligita Fassihi) ĝuste kiel infera tempo tio estas por Irako. Tamen ili kaj milionoj kiel ili retenas tian kuraĝon, pri tio Massing ne scias ion. Ili vivas anticipante ke la malmultaj miloj da banditoj kiu nun sangigas Irakon estos ĉesigitaj. Ili atendas senpacience la balotadon, kaj ili vivas esperante pacon. Ili daŭre tiel faros malgraŭ la penoj de Massing kaj lia speco malleĝigi kaj sapei tiujn esperojn.

La diferenco de Usono

2004-12-12T13:00:00.000-07:00

Pensindaĵo:

Kial la mondo scias pri la misuzado en Abu Grajb? Ĉar la usona armeo faris publikaĵon pri sia propra esploro de la afero kaj Usono havas FOIA (Freedom of Information Act, aŭ Libereco de Informoj Akto), laŭ kio ĵurnalisto petis kaj ricevis la koncernajn fotojn el la usona registaro. Alivorte, la mondo scias pri Abu Grajb ĉar Usono konfesis antaŭ ol la gazetaro sciis kaj Usono permesas siajn civitanojn scii pri la faroj de le registaro.

Sed kial la mondo scias pri la francaj agoj en Ebura Bordo? Ĉu ĉar Francujo estis tiel malferma kiel Usono? Tute kontraŭe, Francujo provis kaŝi la aferon sed svisa novaĵservo trovis vidinton, kiu filmis la atakon.

Kaj kial la mondo scias pri la "Nafto por manĝaĵo" skandolo? Ĉu ĉar la UN estis tiel malferma kiel Usono? Tute kontraŭe, la UN ankoraŭ provas kaŝi la aferon.

Virusa libereco

2004-12-11T15:29:00.000-07:00

Ĉi tie, usona bloganto priskribis festo en kiu li renkontis Omar kaj Mohamed Fadhil, du elo la tri irankanaj fratoj kiuj aŭtoras la blogon Iraq the Model (Irako la Modelo). Spirit of America (Spirito de Usono) pagis ilian viziton al Usono. (La tria frato, Ali, restis en Irako.)

Omar kaj Mohamed....ĵus venis el kunveno kun Prezidento Bush, kiu ilin imponis. Tiu (kunveno) montris ke Usono estas loko, kie io ajn povas okazi; Omar diris: "Hieraŭ mi venis en vian landon. Hodiaŭ, mi renkontis la prezidenton."
Spirito de Usono helpas ilin fari grandaĵojn en Irako. Ekzemple, ili eldonas ĵurnalojn en irakaj universitatoj, kie subteno por demokratio estas alta. Irako, kiel multaj aliaj similaj landoj, havas pli formalan klas-strukturon ol ni [en Usono]. Ŝajnas ke inter la kleraj klasoj estas multe da espero je la estonteco.
Spirito de Usono ankaŭ pagas arablingvan blogilon. Tiu helpos ĉi tiujn junajn, klerajn irakanojn kolektiĝi kaj komuniki rete, kaj helpos fari komunumojn de simil-inklinaj homoj tra la nacio. Tio estos metodo por ili paroli rekte, aŭdigi siajn voĉojn sen la filtrado de niaj amaskomunikiloj—la ununura okcidenta institucio por kio ili havis severajn vortojn.
Sed la blogilo faros eĉ plu. Ĝi permesos la voĉojn de dekmiloj da por-demokratiaj studentoj aperi en la reto, por ke la junaj araboj en apudaj landoj povas aŭdi ilin, aŭskulti ilin parolantaj pri la ekregado de iliaj estontecoj kaj la konstruado de ilia lando. Tion Jim Hake, la fondinto de Spirito de Usono, nomas "virusas libereco".
Aparte Omar obstinas pri la balotado. Li certas ke Irako surprizos nin. "Irakanoj volas preni sian lokon inter la nacioj," li diris. "Ni volas helpi vin militi kontraŭ la teroristoj. La iraka popolo neniam trompos viajn esperojn."
Li parolas, kompreneble, pri tiuj kiuj ne aliĝis al la ribelantoj. Sed li estas indiferenta pri ili, malgraŭ tion, kion ili faras. Tio, kion ni ne komprenas, li diris, estas ke la speco de teruro, kiun ili povas krei estas nenio al la popolo de Irako. Sub Sadamo, teruro estis sistema. Ĝi estis ĉiutaga. Ĝi signifis ĉiunokte aŭskulti, ĉu la polico estas ĉe la pordo.
"Komparataj al tio, ĉi tiuj ribelantoj estas nenio."

Mi skribis antaŭe pri tio, kion la teroristoj faras. Se tio estas nenio komparata al Sadamo, kiel terure estis la situacio sub Sadamo?

Fama kaj influa ateisto perdas sian kredon

2004-12-10T19:43:00.000-07:00

Brita profesoro de filosofio kaj vivdaŭra ateisto Anthony Flew diris ke li nun kredas je Dio, en video kiu publikiĝis la 8-an de Decembro. Dum pli ol kvindek jaroj, li insistis ke religia kredo estas erara; tamen li lastatempe konkludis ke ia inteligento aŭ unua kaŭzo kreis la universon. Laŭ li, tio estas la nura bona ekspliko por la origino de vivo kaj la komplikeco de naturo. Li akceptas Darvinan evoluon, sed dubas ke ĝi povas ekspliki la originon de vivo.

Iuj citaĵoj:

"Mi pensas pri Dio tre malsimila ol la kristana Dio kaj malproksimega de la Dio de Islamo, ĉar ambaŭ ŝajnas ĉiopovaj orientaj despotoj, kosmaj Sadamoj. Mi supozas, ke povus esti persono en la senco de estaĵo kiu havas inteligenton kaj celon."
La esploro de DNA "jam montris, per la preskaŭ nekredebla komplikeco de la aranĝoj, kiu necesas por produkti vivon, kie inteligento nepre implikiĝis."
"Jam iĝis malfacilege eĉ komenci pensi pri konstrui naturalisman teorion de la evoluo de tiu unua reproduktiĝa organismo."
Se lia nova kredo ĉagrenas iujn, "domaĝe. Mia tuta vivo gvidiĝis per la principo de Sokrato de Platono: Sekvu la evidencon, kie ajn ĝi kondukas."

mallongigita el artikolo de AP (Associated Press)

Pli da Ĝangala "neŭtraleco"

2004-12-05T19:45:00.000-07:00

En ĉi tiu artikolo, Russ Williams denove motras sian kontraŭ-usonismon. Li parolas pri 14 komunaj elementoj de faŝismaj reĝimoj, kaj pretendas montri ke Usono havas ĉiun el ili.

Forta kaj daŭra naciismo. Li nomas "naciismo" la nunan renaskiĝon de patriotismo en Usono, kvankam la nuna nivelo de patriotismo ne eĉ proksimiĝas tiuj, kiuj ekzistas dum la mondmilitoj. Se Usono estas naciisma nun, ĝi estis dekfoje pli dum la mondmilitoj.
Malrespekto al homaj rajtoj. Komparata al kiu? Al Sadamo? Al la Talibano? Al la dungitoj de UN kiuj seksatencis 12-jaraĝajn knabinojn? Al la francaj trupoj, kiuj pafis senkaŭze al Eburbordanoj?
Fokuso sur malamikoj kaj "propekaj kaproj" kiel unuiganta kaŭzo. Evidente, Williams pensas ke teroristoj estas nur "propekaj kaproj", kaj ne vere volas ataki Usonon. Kaj mi ripetas, tiu fokuso estis plurfoje pri forta dum la mondmilitoj.
Supereco de la armeo. Ĉu dum milito la armeo ne devas ricevi pli da mono ol dum paco? Kaj la situacio estis plurfoje pli severa dum la mondmilitoj.
Ĉiea seksismo. Ĉu Bush estas pli seksisma ol ekzemple Clinton, kiu traktis virinojn kiel seksobjektoj? Kiel la situacio nuntempe estas pli seksisma ol antaŭ la unua elekto de Bush?
Regataj amaskomunikiloj. Ĉu? Ĉu Williams vere kredas ke la usonaj amaskomunikiloj estas regataj de la registaro? Se jes, mi rekomendas, ke li guglas "Dan Rather".
Obsedo pri nacia sekureco. Ridinda. Eĉ ridenda. Oni atakis Usonon. Ĉu Williams volas, ke tio okazas denove? Kaj ankoraŭ fojon, mi rimarkas, ke tiu "obsedo" estis plurfoje pli forta dum la mondmilitoj.
Religio kaj registaro intermiksiĝas. Ĉu? Ĉu en Usono? Williams strutas. Ekzemple, en Kalifornio, oni ne plu povas instrui pri la usona Deklaro de Sendependeco, ĉar ĝi enhavas la vorton "Dio". (Pli grave, ĝi montras ke la fondintoj de Usono efektive kredis ke Dio.)
Korporacia potenco estas protektata. Tio ne estas nova situacio en Usono.
Laborpotenco estas subpremata. Ankoraŭ fojon Williams montras sian strutecon. Fakte, la maldungeca situacio plibonigas en Usono.
Malrespekto al intelektuloj kaj artoj. Ĉu tiu povas esti la sama Usono kiu donas milionoj, eble eĉ milaordoj da dolaroj al arto kaj edukado? Tio, kion usonanoj (almenaŭ la plejparto) ne ŝatas, estas elitismo.
Obsedo pri krimo kaj puno. Nu, se la alternativo estas la situacio en Nederlando, kie oni ŝajne ne devas timi punon se oni mortigas filmiston, kiu opinias malsame ol oni, nu, mi preferas la "obsedo".
Ĉiea favoratismo kaj korupto. Se tiu estas indiko de faŝismo, la UN estas la plej faŝisma reĝimo el la mondo. Bedaŭrinde, oni ne povas eskapi koruptecon kaj favorismon.
Fraŭdaj elektoj. Denove Williams ripetas siajn akuzojn pri fraŭdo en la lasta usona balotado, kvankam la plej maldekstra ĵurnalo en Usono (la New York Times) ne rigardas la akuzojn kiel seriozaj.

La nura ideo, ke Usono estas faŝista reĝimo esta indiko de tio, ke la ideohavanta ne studis verajn faŝismajn reĝimojn. (Aŭ eble de tio, de la kvazaŭ-religiaj politikaj kredoj de la ideohavanta blindigas lin.)

Kiam mi havos pli da tempo, mi intencas montri kiel, laŭ la sistemo de Williams, aliaj landoj estas faŝismaj diktaturoj.

Kio estas torturo?

2004-12-05T15:45:00.000-07:00

Pli ol duono da britoj ne scias, kio estas Aŭŝvic. Je la pli junaj (malpli ol 35 jaroj), 60% ne scias. Tio klarigas, kiel britoj povas pensi, ke Bush estas nova Hitler: ili ne eĉ scias, kia estis Hitler. Do la kialo, pro kio la Ruĝa Kruco kredas, ke tio, kio okazas en Gvantanamo estas torturo, ŝane estas ke ili ne eĉ scias, kio estas torturo.

Unue, la malliberuloj en Gvantanamo ne estas militaj kaptitoj laŭ la Ĝeneva Konvencio. Tiu konvencio postulas, ke batalanto devas surporti uniformon kaj devas celi nur malamikajn batalantojn, ne civilulojn. La malliberuloj en Gvantanamo ne surportis uniformon kaj celis civilulojn, do la protektoj de la Ĝeneva Konvencio ne aplikas. Tiu fakto tute ne signifas, ke torturo validas. Sed kio vere okazas en Gvantanamo?

La Ruĝa Kruco pretendas, ke Usono "torturas" la malliberulojn per karcerpuno, laŭta muziko, temperaturaj ekstremoj, kaj malkomfortaj pozicioj. Eĉ se tiuj akuzoj estas veraj, ĉu tio estas torturo? Se oni pensa, ke ĝi estas, oni ne scias, kio estas vera torturo.

Estas norma procedo en Usono, ke kuracisto ĉeestas la demandadon, por kontroli, ke la sano de la malliberulo ne difektiĝas. Laŭ la Ruĝa Kruco, tio iĝas "indicoj ke kuracistoj helpis la torturan procezon". Do, ĉu estus pli bone se kuracistoj ne ĉeestis?

Pli grave, la Ĝeneva Konvencio permesas nedfinitan periodon de mallibereco por veraj militaj kaptitoj; specife, ĝi diras ke la kaptintoj povas teni la kaptitojn ĝis la fino de la milito; tial ili ne povas reiri al la batalo post la liberigo. Sed la kritikoj nun postulas, ke la malliberuloj en Gvantanamo ne havu nedifinitan periodon de mallibereco, kaj sekoj de la liberigitoj jam reiris al la batalkampoj kaj provas denove mortigi usonajn soldatojn.

Prelego en Gettysburg

2004-11-19T19:36:00.000-07:00

Antaŭ 141 jaroj hodiaŭ, Abraham Lincoln parolis tiel:

Antaŭ okdek sep jaroj, niaj patroj estigis en ĉi tiu kontinento, nova nacio, koncipita en libereco, kaj dediĉita al la propono ke ĉiuj homoj estas kreita egalaj.
Nun ni okupiĝas en granda interna milito, provante ĉu tiu nacio aŭ iu ajn nacio tiel koncipita kaj tiel dediĉita, povas longe daŭri. Ni kunvenas en granda batalkampo de tiu milito. Ni venis por dediĉi porcion de tiu kampo kiel lastan ripozejon por tiuj, kiuj ĉi tie donis siajn vivojn por ke tiu nacio vivu. Estas tute taŭga kaj deca ke ni tion faras.
Tamen, en pli granda senco, ni ne povas dediĉi-ni ne povas konsekri, ni ne povas sanktigi-ĉi tiun grundon. La bravaj viroj, vivaj kaj mortaj, kiuj ĉi tie baraktis, konsekris ĝin fore supren de nia malbona povo aldoni aŭ elpreni. La mondo ete rimarkos kaj mallonge memoros tion, kion ni diras ĉi tie, sed ĝi ne povas iam forgesi tion, kion ili faris. Estas por ni, la vivaj, pli ĝuste, dediĉiĝi al la granda laboro, kiun tiuj, kiuj batalis ĉi tie, jam noble antaŭenmovis. Estas pli ĝuste por ni dediĉiĝi al la granda tasko kiu restas antaŭ ni-ke el ĉi tiuj honoritaj mortintoj ni prenas pli grandan dediĉon al tiu kaŭzo por kio ili donis la lastan plenan mezuron de dediĉo-ke ni ĉi tie alte decidas, ke ĉi tiuj mortintoj ne vane mortis-ke ĉi tiu nacio, sub Dio, havos novan naskiĝon de libereco-kaj ke registaro de la popolo, per la popolo, por la popolo ne pereos el la tero.

Hipokriteco ĉe la UN

2004-11-17T09:00:00.000-07:00

En ĉi tiu Ĝangala notico, oni lernas, ke la UN "maltrankvilas pri la batalado en Faluĵo pri la tieaj civiluloj, kaptitaj en krucitaj pafadoj".. Ĉu? Ĉu ĝi maltrankvilis pri la civiluloj, kiuj devis travivi la teroristan okupadan de la urbo?

El la London Times:

Stumpigitaj korpoj ŝutitaj en la bomitajn stratojn de Faluĵa hodiaŭ pentris korŝiran bildon de ok monatoj de ribela regado....
[Publike afiŝita] deklaro avertas ĉiujn vironojn, kiuj ili devas sin kovri el kapo al piedfingro [kiam ili estas] ekstere, aŭ suferi ekzekuton de la armitaj militantoj kiuj regis la stratojn.
Du virinaj korpoj trovita hieruax sugestas ke tiaj minacoj ne estis vanaj. Araba virino, en violkolora noktovesto, kuŝis en postmorta brakumo kun vira korpo en la mezo de la strato. Ambaŭ korpoj mortis de kugloj al la kapo....
Tia estas la timo kiun la forte armitaj militatnoj havis en Faluĵa, ke multaj loĝantoj elirantaj el la ruinoj bonvenigus la usonajn marsoldatojn, malgraŭ las masiva detruo, kiun ilia pafado trudis al la urbo.
Viro en sia sesa dekjaro, duon-nude, siaj subjestoj makulitaj per sango el usonaj ŝrapneloj, malbenigis la ribelojn kiam le salutis la alvenantajn marsoldatojn sabatnokte.
"Mi deziras, ke la usonanoj venus tuj la unua tago, kaj ne atendus ok monatojn" li diris, tremante.
Alia maljuna viro, kiu ne volis ke lia nomo aperas pro timo ke la ribeloj iam revenos kaj restarigos sian drakonan regadon, diris ke li la militantoj lin retenis marde kaj tenis lin jvar tagojn antaŭ ol li estis liberigita. "Estis terure" li diris al ĵurnalisto de AFP. "Ni suferis el la bombado. Senkulpaj personoj mortis aŭ vundiĝis pro la bombado."
"Sed ne estas felciĉaj ke vi faris tion kion vi faris ĉar Faluĵan sufokis la Muĵahdin. Iun ajn, kiun ili rigardis kiel suspektinda, ili buĉis. Ni ĉiam vidis nekonatajn korpojn en la urbo."
La saman historion de arbitraj ekzekutoj rakontis alia loĝanto, kiun usonaj soldatoj trovis en lia domo, kaŭrante pro timo kun lia frato kaj lia familio.

Kaj nun la UN maltrankvilas? Ĉu vere estas tiel maltrankviliga, ke Usono savis la loĝantojn de Faluĵa? Eble jes, ĉar tio okazo montras al ĉiuj, kia estas Usono kaj kiaj estas la teroristoj. Tio okazo minacas la kredon de la UN, ke Usono estas la malamiko de la mondo, kaj tiel la UN maltrankvilas.

Trovataj en Faluĵa!

2004-11-14T22:29:00.000-07:00

Tradukita el Hammorabi:

Niaj koroj estas kun la senkulpaj personoj de Faluĵa, kiuj devis travivi multe da premo kaj sufero el la anomaliaj kaj perversaj ribelaj.
Troviĝis en Faluĵa teruraj kruelegaĵoj de la krimulaj eksteruloj kaj iliaj apogantoj. Ekzemple:

Miloj da araboj el diversaj landoj estis mortigitaj aŭ kaptitaj. Iuj estis el Irano, Ĉeĉenujo, Afganujo, kaj aliaj landoj.
Pluraj ejoj por senkaptigoj, torturoj, kaj videa surbendigo
Kaptitaj viktimoj en mizeraj statoj
Stumpigitaj korpoj kaj unu el ili estis senmembra korpo de okcidenta virino, kies gorĝo estis tranĉita, vizaĝo estis malbeligita, kaj membroj estis amputitaj!
Multege da armoiloj, kaj uzado de diservejoj por tio [t.e. kiel armil-provizejoj]
Listoj da tiuj, kiuj estis forkaptitaj kaj senkapigitaj kaj aliaj listoj de celitaj personoj.
Dokumentoj rilataj al la antaŭaj senkapigitaj ostaĝoj kiel la pasporto de la japano S Kudo, kiu estis senkapigita antaŭ kelkaj semajnoj!

Plu da sekretoj certe malkaŝiĝos baldaŭ.

La Mezuro de Iu Lando

2004-11-14T15:52:00.000-07:00

En antaŭa blogaĵo, mi miris ĉu Esperantujo traktus Usonon (kaj George Bush) egale. Se Ĝangalo estas indiko, la respondo estas "Tute ne!". Ĝangalo ŝajne preferus ripeti la idiotaĵojn de Michael Moore en ĝia unua paĝo kaj subsugesti ke Bush estas la nova Hitler (ĉu nukleaj armiloj en la manoj de Kim Ĵong Il estas nur "muĜo"? Kion pensas sudkoreanoj kaj ĉinoj pri tio?) ol aŭskulti tion, kion irakanoj mem diras.

Se Germanio kaj Japanio estas indikoj, Irako post la usona "okupado" iĝos unu el la pli fortaj ekonomioj en la mondo: la MEP kaj la per-persona MEP.

Tony Blair iam diris, "Simpla metodo scii la mezuron de iu lando estas rigardi kiom volas eniri kaj kiom volas eliri". La migrada proporcio en Usono estas 3.41 (do dum jaro oni enmigras po 3.41 personoj por ĉiu 1000 personoj en la loĝantaro). Francujo, Rusujo, kaj Germanujo estis la plej forte kontraŭ la invado de Irako. Iliaj nombroj estas 2.18 (Germanujo), 1.02 (Rusujo), kaj 0.66 (Francujo). En Italujo (la hejmlando de la aŭtoro de la ĉi-supra menciita artikolo) estas 2.07. En Brazilo (la hejmlando de Ĝangalo) estas -0.03.

Mi ne diras plu. Mi lasas vin fari viajn proprajn konkludojn.

ĜISDATIGO: 2004.11.15 Ĝangalo respondas. Oni povas rigardi la komentojn se oni volas legi la tutan respondon.

Se Ĝangalo estas 'malfavora' al Usono pro tio, ke ni publikigis tiun apertan leteron, ankaŭ estas tute 'malfavoraj' al Usono la usonaj gazetoj The New York Times, The Washington Post, USA Today kaj multaj aliaj.

Unue, la menciitaj ĵurnaloj ne tenis la leteron de Mikael Moore en la unua paĝo dum semajnoj. (Kaj tiuj ĵurnaloj ne estas ie ajn neŭtrala.)

Due, pripensu la sekvantajn faktojn pri Moore:

Liaj verkoj estas uzataj kiel kontraŭ-usona propagando per Hezbolah.
Liaj verkoj estas uzataj kiel kontraŭ-usona propagando en Kubo.
Li estas populara tie, kie populara opinio estas kontraŭ-usona (ekz. Francujo).
Li ne estas populara tie, kie populara opinio estas uson-favora (ekz. Irano aŭ Irako).

Moore ja estas kontraŭ-usona, kaj doni tiel videblan kaj daŭran lokon al li estas ankaŭ kontraŭ-usona.

(Kaj tio, kion mi plej ĝatas pri Usono, estas ke li rajtas fari liajn kontraŭ-usonajn idiotaĵojn. En Usono, mem la malamikoj de Usono rajtas esprimi siajn opiniojn.)

Kredi, ke tiel ampleksa kaj enhavoriĉa portalo kiel ĝangalo devas prezenti nur unu opinion pri mondaj eventoj estas subtaksi la atingopovon de nia portalo.

Ĝangalo raportas pri la "ribelo" en Irako, sed ne mencias, ke la plejparto da irakanoj bonvenigis (kaj ankoraŭ bonvenigas) la usonanojn, aŭ ke multmulte de la "ribeluloj" (inklusize la plejparto de iliaj estroj) ne estas eĉ irakanoj.

Ĝi raportas ke Francujo, Rusujo, Germanujo, kaj la UN kontraŭstaras la militon, sed neniam mencias ke Francujo, Rusujo, Germanujo, kaj Kofi Annan riĉigis pro Sadamo. (Fakte, mi ankoraŭ ne vidis ion pri la "Nafto por Manĝaĵo" skandalo, aŭ ĝenerale io ajn kiu kritikas la UN.)

Ĝi raportas ke oni ne trovis amas-armilojn, sed neniam mencias ke eĉ la generaloj de Sadamo pensis ke li havis ilin.

Ĉu ĉi ĉio estas neŭtrala? Ĉu prezentas pli ol unu opinio? La selekto de novaĵoj donas unuflankan bildon pri Usono kaj la milito (kaj ĝi ne estas la flanko de la plejparto da irakanoj). Tia unuflanka selekto ŝajnas montri, ke la redakcio de Ĝangalo ne estas neŭtrala.

Tamen, mi ne kredas, ke tiu manko de neŭtraleco estas intenca; via raportistaro estas volontuloj, kaj ili estas (kiel la plejparto da Esperantujo) kontraŭ-usonaj. Kaj mi eĉ komprenas tiun malĝaton; kiam via sonĝo estas monda unueco kaj monda registaro (kiel estas tiu de la plejparto da Esperantujo), lando kiu volas gardi sian individuecon estas iom minaca, speciale kiam ĝi kapablas defendi tiun individuecon.

ĜISDATIGO: 2005.12.05 Ĝangalo finfine raportis pri la "Nafto por Manĝaĵo" skandalo.

ĜISDATIGO: 2005.12.14 La idiotaĵoj de Michael Moore finfine malaperis el la unua paĝo de Ĝangalo (post pli ol montato).

Alia Rezista Atako!

2004-11-14T15:49:00.000-07:00

Tradukita el Hammorabi:

La herooj kiuj ŝatus liberigi Irakon el la okupanta armeo atakis hodiaŭ alian okupadan bastionon!
La bastiono estis aĉetcentro kaj civiluloj aŭtoj en Alnasr Placo en Bagdado. Ili mortigis multajn infanojn, kiuj okupis la aŭtojn de siaj gepatroj kaj irankanoj civiluloj provis okupi siajn aĉetojn por la Ejd. Multaj el ĉi tiuj okupantoj bruliĝis en siaj aŭtoj.
La regiono kiun la Muĵahdin elektis estis grava celo por la rezisto ĉar ĝi estis plena de aĉetantoj kaj la tempo estis bonege por tie trovi grandan nombron de irakanoj.
Ĉi tiu ne estas la unua heroa atako, sed la kuraĝuloj jam atakis multajn bastionojn kiel lernejojn okupitaj de irakanaj infanoj, malsanulejoj okupitaj de irakanaj pacientoj, aŭtoj uzitaj por transigi irakanoj el Bagdado por viziti iliajn parencojn en la sudo, moskeoj kaj kirkoj okupitaj de irakanaj diservantoj, kaj policejoj uzitaj por protekti la okupantojn kontraŭ krimuloj (la herooj!).
Ĉi-foje la taktiko estis sinmorta atako de martiro kiu malpaciencis iri al paradizo, tamen pli bravaj atakoj oni jam uzis. Unufoje, la heroo Maĵahdin uzis la korpon de infano, kovrita de vestoj, plenuminte lian abdomenonje eksplodaĵoj and lasante lin en malsanuleja atendejo.
Eĉ pli, la Muĵahdin estas tre naturamemaj! Ili ne ŝatas la bruon de teknologio kaj elektro do ili atakas la elektrocentralojn kiuj estas tre bruaj! Ili ŝatas la puran fontakvon do ili atakas la akvocentralojn! Ili scias, ke la granda problemo de ĉi tiu regiono estas la petrolo do ili ŝatus malpetroligi Irakon per ataki la petrolajn duktojn kaj la petroldistilejojn. Tio estas bona metodo por liberigi ĝin el la okupantoj kiuj foriros kiam la petrolo ĉesos!
Ankoraŭ unu ideo por ili estas provi inventi alternativan energion krom petrolo, sed devas esti malpli kosta kaj facile havebla. Tiel ili povas garantii ke la regiono estos okupita nure de la naturamemaj nomadoj kaj kamleoj, sed ne Irako!

Noticoj el Irako

2004-11-14T15:47:00.000-07:00

Tradukita el Healing Iraq:

Oni batalas en Ramadi, Ĥaldija, Hit, Hadita, Garma, Abu Grajb, Kajm, Mosul, Kirkuk, Haŭiĵa, Bajĵi, Tikrit, Samara, Tarmija, Balad, Mukdadija, Salman Pak, ĵurf al-Nadaf....Ankaŭ se oni pensas momente pri la ĉi-supre menciitaj regionoj kiuj nun supozite ribelas, oni konstatas ke ne eĉ unu kuglo estis pafita kontraŭ la alirantaj usonoj soldatoj en tiuj regionoj deum la milito. Kial? La plej forta rezisto kontraŭ okupantanj soldatoj estis en Um Kasr, Basra, Abu al-Ĥasib, Nasirija, Kut, kaj Karbala. Fakte, ni ĉiuj aŭdis dum la milito pri festenoj por usonaj specialaj armeanoj, festenoj gastigitaj de tribaj ŝejkoj en Hadita kaj aliaj regionoj de la Anbara gubernio. La 'rezisto' komencis nur post la mal-Ba'atigado kaj la disvastigo de la armeo kaj sekurecaj soldatoj, kio diras multe pri la pensmaniero de la 'liberec-batalantoj' kiuj pretendas batali kontraŭ okupado.

Fanatikeco kaj politika premado en Eŭropo

2004-11-10T08:24:00.000-07:00

Ĉi tie, birdino skribas pri "ekstrem-dekstraj naciismaj partioj" kaj "Islamaj fanatik-uloj".

Kvankam (kiel ŝi diras) ŝi unue skribis ĝin en 1994, estas taŭga priparoli denove nun, pro la okazoj en Nederlando kaj Belgio*.

La islamaj fanatikuloj tute ne estas naciismaj. Unue, ili ĝenerale ŝatas nek la registaron nek la popolon de la eŭropa lando en kiu ili loĝas. Due, ili volas tutmondan registaron. Mi rimarkas ke "ekstrem-dekstra" kaj "naciisma" estas preskaŭ sinonimoj en Eŭropo. Se ili vere estas, do islamaj fanatikuloj estas eble la plej maldekstra fakcio en Eŭropo.

Due, ne estas la dekstraj partioj en Eŭropo kiu prenas el iliaj politikaj malamikoj la rajton libere paroli, publike opinii, kandidati, ktp. En Eŭropo, estas la maldekstro kiu minacas la esprim-rajtojn.

En Usono, kie ni fidas je nia sistemo, ni permesas komunistojn kaj eĉ neo-nazioj paroli, opinii, kaj kandidati - ĉar ni fidas, ke la plejparto de la popolo agnoskas, ke iliaj metodoj ne funkcias.

*Mi referas al la murdo de Theodore van Gogh en Nederlando kaj la malleĝigo de la Vlaams Blok partio en Belgio.

Gratulojn al GWB!

2004-11-09T23:50:00.000-07:00

Tradukita el Hammorabi:

En nia lasta artikolo ni havis simplan demandaron pri la usona balotado kaj proksimume 75% el la respondantoj en ĉi tiu ttt-ejo voĉdonis por GWB.
Fine li gajnis, kvankam ne per 75%, ni povas diri per plimulto (inklusive Ohion) speciale komparate al la balotado de 2000!
JK cedis post ke li estis tute certa ke ne estis plu espero; alie lie eble irus la ekstran mejlon.
Nun la teroristoj ne povas festi!
Televidante kelkajn kanalojn hieraŭ kaj hodiaŭ ŝajnis ke notic-retoj kaj televidoj ludis la muzikon de la partio kiun ili apogas. CNN, BBC, kaj aliaj ŝajnis bluaj. ITV(UK), Fox News, kaj aliaj estis apogantoj de GWB! Al-ĵazira (kvankam mi ne ŝatas televidi ĝin) sinmortigis ke JK gajnus ne ĉar ĝi ŝatas lin sed ĉar ĝi ne ŝatas GWB! Ni ne scias kiel la alaij raportis ĉi tiun interesan konkurson al la Blanka Domo kaj la Ovala Oficejo!
En Irako ni atendas la frakasadon kaj finon de ĉiuj teroristoj, la atingon de vera demokratio kaj libereco, la rekonstruadon de Irako al forta ekonomio kaj kunaganto de Usono celante stabilan kaj sekuran regionon kaj mondon.

Francujo kaj la UN daŭre detruas la irakan popolon

2004-11-09T23:40:00.000-07:00

Tradukita el Hammorabi:

Francujo alvokis la maskulojn kaj la senkapigantojn al nacian kunvenon pri Irako en Egipto kaj Parizo.
Pri la kunveno en Egipto: ĝi devas koncentri nur sur du ĉefaj temoj; la rekonstruado de Irako kaj helpo por finigi kaj venigi al justeco la teroristojn. Oni ne devas permesi la teroristojn ĉeesti.
Pri la alvoko de Jack Chirac (amiko de Saddam) permesi la maskulojn (li nomiĝas ilin la rezisto!): ni ŝatus doni al li la plej lastan videon de la malbonaj agoj de tiuj grupoj! (La video temas pri la hodiaŭa senkapigo de iraka ING* oficiro fare de Insar al-Sunnah, kiun Francujo rigardas kiel la rezisto!). La video estas en Sot Al Iraq ttt-ejo. ĝi enhavas malĝojigan bildojn, klaku ĉi tie se vi volas vidi ĝin..
Cetere, Jack Chirac revenis frue el la Eŭropa konferenco por ne enkontras Iayad Alawi!
Aliflanke, la nova ŝejko de la UAE post la morto de sia patro Zaid Al Niehayian estis multe malpli gastama al Ghazi Al Yawer (intertempa iraka prezidento) ol kun la alaij arabaj prezidentoj kiel la Siria, la Jordania, la Jemena, ktp, kiel estis evidenta el la dissendo de la konsolado en unu el la grandegaj palacoj de tiu familio!

*ING estas Iraqi National Guard (Iraka Nacia Gvardio)

Salutojn el Irako

2004-11-09T23:19:00.000-07:00

Tradukita el The Mesopotamian:

Saluton amikoj,
Gratulojn al ĉiuj usonanoj kaj al ni irakanoj pro tiu granda rezulto de la usona balotado. Tio estis granda deklaro de la usona popolo; deklaro montrante la kvaliton kaj spinon de tiu popolo kaj asertante ĝian valoron kaj kvalifikon kiel mondaj gvidoj. Nun ke la afero feliĉe decidiĝis, laŭ mia humila opinio; ni devas emfazi ke nun tute ne estas tempo por divido kaj malico. Senatano Kerry sinkondukis tre digne kiam li ne permesis la aferon daŭri, kaj montris sian patriotismon kaj senson de respondeco kaj scion ke la interesoj de la lando dum ĉi tiuj tempoj bezonas nacian unuecon kaj ke ni metas ĉi tiun kampanjon post ni kaj koncentras sur la gravegajn taskojn antaŭ ni. Jes, dum tempoj de milito kaj konflikto, la unueco de la nacio kaj metado de pli altaj interesoj supren partiaj konsideroj estas la signo de granda popolo.
Ĉiuj, kiuj sekvas mian blogon devas jam scii kiel mi sentas pri El Bush, la Venĝanto, la Leon-koro, kaj mi ne povas kaŝi mian feliĉon pro ĉi tiu rezulto, nur el persona sento de dankemo pro tio, kion li faris por ni, malgraŭ la doloroj kaj suferoj, kiujn ni suferis kaj ankoraŭ suferas. Sed la celo estas tiel granda kaj tiel grava ke ĉiuj oferaĵoj kaj malfaciloj paliĝas kiam oni kontemplas la gajnojn kaj celojn, kiujn ni esperas.

Irananoj masive bonvenas la re-elekton de Bush

2004-11-09T22:51:00.000-07:00

Tradukita el la ttt-ejo de SMCCDI (Student Movement Coordination Committee for Democracy in Iran, aŭ Studentmovada Kunordiga Komitato por Demokartio en Irano):

SMCCDI (Informa Servo)
3 Nov 2004
Milionoj de Irananoj esprimis sian feliĉon pro la rezulto de la usona prezidenta balotado kaj la venko de George W. Bush telefonante kaj gratulante unu la alian. Oni vidis multajn irante en la stratoj kaj premante la manojn aŭ montrante diskretan V-signon.
Multaj parolas pri tio, ke S-ro Bush promesis apogi la iranan nacion en ĝia strebo por libereco kaj demokratio.
Dum iranoj kaj speciale la pli junaj generacioj feliĉiĝis, oni vidas asociituloj de la islamisma reĝimo profunde maltrankvilaj pri la futuro.
La reĝimo kaj ĝia uson-bazaj konataj apologiistoj provis timigi iranojn pri la rezulto de Busha venko. Polemikaj individuoj, kiel Akbar Ghahary la kasisto de IAPAC*, ŝutis monon al mon-orientitaj televidaj kaj radiaj retoj, kiel 670 AM, Tamaŝa TV, Melli TV, kaj specifa programo de Apadana TV gastigante de ideologo nomita Faramarz Foroozandeh.
Sed ĉiuj tiuj furiozaj provoj ne povis logi la iranojn interne (de la lando) kaj speciale ne la diasporanojn.
Atestante tian fiaskon, la islamisma reĝimo forte provis venigi kelkajn milojn da profesiaj manifestaciistoj al sia organzita festo de la atako kontraŭ la usona ambasadorejo en Tehran en 1979. Notu, ke la irana ĉefurbo havas pli ol 12 milionoj de loĝantoj kaj ke la hodiaŭa oficiala rememorigo de unu el la ĉefaj islamismaj terur-agoj enkontris alian masivan popularan malakcepton.

*IAPAC estas (ŝajne) Iranian American Political Action Committee (Iran-Usona Politika Agada Komitato)

Duobla Normo

2004-11-07T21:41:00.000-07:00

Tradukita el The Cool Blue Blog:

La franca interveno en ĝia eksa kolonio, Ebura Bordo, iĝis varmega milito ĉi-semajne. Nun la francaj ekricevos la saman malbonan gazetaran traktadon kiel Usono ricevis pro Irako. Aŭ ĉu?
Ebura Bordo akuzis Francajn soldatojn de mortigi nemarmitajn civilulojn por venĝi la mortojn de naŭ francaj pacgardantoj.
Mi ne kredas, ke la francaj celis nearmitajn civilulojn kiel mi ne kredas ke usonaj trupoj celas nearmitajn civilulojn en Irako, kvankam laŭ la franca gazetoficejo Agence France-Presse, usonaj soldatoj mortigas nur civilulojn.
Do mi ĝuas la ironion.
Francujo urĝekspedis helpotrupojn en la regionon, grandigante la nombrojn de soldatoj tie.
Interese, Francujo ne havis aŭtoritaton el la UN por sin defendi per mortiga forto, do ili bezonis peti la aŭtoritaton el la UN.
Post la uzo de tia forto.
Kunvenante en urĝeco, la UN Sekureca Konsilio rajtigis UN pacgardantojn kaj francajn trupojn en Ebura Bordo uzi "ĉiujn bezonajn rimedojn" por preveni "iu ajn malamikajn agojn" en zono, kiu dividas registarajn kaj ribelajn soldatojn.
La Konsilio ankaŭ postulis ke la batalado tuj ĉesos.
Mi estas tute certa ke la fortaj vortoj de la Sekureca Konsilio ĉesigos la bataladon, sed mi pensas ke la francaj trupoj devas teni siajn armilojn ŝarĝitaj kaj puraj, ĉiuokaze.
En ĉi tiu urĝa kunveno de la Sekureca Konsilio, Usono ne malhelpis Francujon. Kiu estas pli ol oni povas diri pri la franca apogo de Usono koncerne Irakon.
Kaj Ebura Bordo ne malobservis dekojn de UN rezolucioj dum 12 jaroj.
Neniu pensis, ke Ebura Bordo minacis Francujon.
Neniu pensis, ke Ebura Bordo protektis kaj helpis teroristojn.
Neniu pensis, ke Ebura Bordo havis amas-armilojn.
Mi ankaŭ memoras, ke kiam Francujo unue intervenis en Ebura Bordo antaŭ tri jaroj, ĝi faris ĝin tute unuflanke kaj sen la permeso de la UN.
La francoj faris tiel, kiel Francujo pensis pli bone por sia intereso. Estu tiel.
Sed ni nur agnosku, ke la UN, Francujo, kaj la monda gazetaro havas duoblan normon

Ĉu Esperantujo havas la saman duoblan normon kiel la UN, Francujo, kaj la monda gazetaro? Aŭ ĉu ĝi juĝos Francujon tiel severe kiel ĝi juĝis Usonon?

	Ĉiuj	R	S	D	MT	AT	MR	MdR	AR	MA	MdA	AA
1	27%	40%	17%	24%	24%	37%	15%	30%	42%	23%	29%	32%
2	26	34	24	22	21	42	13	33	34	22	27	32
3	22	34	15	17	19	31	16	24	29	17	23	27
4	29	41	27	21	25	42	19	33	40	24	31	36
5	48
6	15
7	29

	Ĉiuj	R	S	D	MT	AT	MR	MdR	AR	MA	MdA	AA
1	27%	40%	17%	24%	24%	37%	15%	30%	42%	23%	29%	32%
2	26	34	24	22	21	42	13	33	34	22	27	32
3	22	34	15	17	19	31	16	24	29	17	23	27
4	29	41	27	21	25	42	19	33	40	24	31	36
5	48
6	15
7	29

	Ĉiuj	R	S	D	MT	AT	MR	MdR	AR	MA	MdA	AA
1	27%	40%	17%	24%	24%	37%	15%	30%	42%	23%	29%	32%
2	26	34	24	22	21	42	13	33	34	22	27	32
3	22	34	15	17	19	31	16	24	29	17	23	27
4	29	41	27	21	25	42	19	33	40	24	31	36
5	48
6	15
7	29